Iedereen is gek, behalve jij……
Op onderstaande link, vind je vast wel iets van je gading.
In de linker kolom, bij Populairst, staan ook nog stukken die je misschien wel wilt lezen.
http://mensen.wordpress.com/2007/01/17/sociopaat/
Auteur Archieven: truus
Website over sociopaat
http://mensen.wordpress.com/2007/01/17/sociopaat/
Het NRC gaf op 18 oktober 2000 een betere beschrijving van de sociopaat:
De sociopaat heeft een glanzende buitenkant maar is verdorven van binnen. Gladde bolster, rotte pit. Soepel pratend, complimenterend, verdekt dreigend, gespeeld teleurgesteld maar vooral heel erg charmant praat hij iedereen om. Iedereen wordt door hem ontwapend. Een goede sociopaat is niet alleen leuk om naar te kijken, hij is ook subversief omdat hij het sociale systeem gebruikt in plaats van ontkent.
Verhaal hoogopgeleide vrouw: “Mijn ex heeft me gehersenspoeld”
Artikel uit Opzij van 5 mei 2011.
Nora (42), arts, verteld haar verhaal:
“Mijn ex heeft me gehersenspoeld”.
De attente, geestige medestudent bleek een psychopaat die haar geestelijk mishandelde.
Hoe kon een hoogopgeleide vrouw als zij zoiets laten gebeuren?
Mijn drijfveer om dit verhaal te vertellen is dat er veel te weinig aandacht is voor psychische mishandeling van hoogopgeleide vrouwen door een hoogopgeleide man. Mensen geloven mijn verhaal vaak niet. Hoe kan het dat een vrouwelijke arts zoiets afschuwelijks overkomt? Zij is toch slim? Maar toch ben ik de prooi geworden van een psychopaat. Ik trouwde zelfs met hem en kreeg een dochter van hem. En hoewel ik alweer negen jaar van hem ben gescheiden, maakt hij me nog steeds het leven zuur.
Het belangrijkste kenmerk van psychopaten is dat ze ervan genieten om iemand kapot te maken.
Daarbij hebben ze een zesde zintuig voor een geschikte prooi. Dat zijn zonder uitzondering mensen die gevoelig, kwetsbaar en niet assertief zijn; eigenschappen die ook op mij van toepassing zijn.
Toen ik mijn ex, een medisch specialist, op mijn 19de leerde kennen, had ik een totaal gebrek aan zelfvertrouwen. Dat had te maken met mijn moeilijke jeugd.
Mijn moeder, die mij in haar eentje opvoedde, was zelf zo onzeker en angstig dat ze mij niet kon leren hoe je voor jezelf kunt opkomen. Ik werd op school gepest, onder andere vanwege het litteken van een grote wijnvlek op mijn gezicht en vanwege mijn schuwheid. Ik vond het dus helemaal geweldig dat voor het eerst in mijn leven een man belangstelling voor me had, een ouderejaars nog wel, want hij was toen vijfdejaars medicijnen, ik eerstejaars.
Hij was aanvankelijk voorkomend en attent, een van de maskers van een psychopaat. In het begin kon ik ook lachen met hem. Maar toen we op mijn 20e gingen samenwonen, begon hij steeds meer controle over me uit te oefenen. Hij belde me talloze keren per dag en wilde niet meer dat ik met vriendinnen uitging. Achteraf onbegrijpelijk dat ik daar in mee ben gegaan, dat ik gedacht heb dat hij zo van me hield dat hij me elke vrije minuut voor zichzelf wilde. Ik zou nu tegen elke vrouw willen uitroepen: als je partner je vriendschappen verbiedt, meteen wegwezen. Het ging van kwaad tot erger. Hij begon me uit te schelden dat ik zo lelijk was als de nacht, dat geen enkele man een vrouw zou willen met zo een lelijk litteken in haar gezicht. Ik geloofde hem. En het vooruitzicht zonder vaste relatie door het leven te gaan, was toen nog veel te angstaanjagend. Bovendien gaf een man in je leven toch status, zeker voor iemand met weinig eigendunk zoals ik.
Al snel ontpopte hij zich als seksverslaafd.
We gingen geregeld wel dertien keer per dag met elkaar naar bed, maar ook dat legde ik aanvankelijk uit als liefde. Hij begeerde me toch zo? Terwijl hij totaal niet op mijn genot was gericht en ik me na de zoveelste keer verbeet van de pijn. Verder was hij dikwijls kwaad om niets en kon me dan tijdenlang negeren. Het lag altijd aan mij, nooit aan hem. Nee, “sorry” heb ik hem nooit horen zeggen. Psychopaten kennen zoals bekend geen schuldgevoel. Ik vond zelfs dat hij gelijk had. Ik deed het ook allemaal fout. Ik raakte chronisch depressief. Op mijn 30e was ik zo ver heen dat ik zelfs een paar maanden opgenomen ben geweest. Want hoewel ik inmiddels was afgestudeerd en als bedrijfsarts werkte, had hij me succesvol gehersenspoeld en me ervan overtuigd dat ik helemaal niets voorstelde.
Toen ik 32 was, werd ons kind geboren.
Ik mocht haar geen borstvoeding geven want mijn borsten waren van hem. Ik weet zeker dat als een cliënt mij in diezelfde tijd zou hebben verteld dat haar man haar borstvoeding verbood, ik als bedrijfsarts had gezegd dat ze dit niet zou moeten pikken.
Zo professioneel was ik wel. Ik mocht ook geen warme kruik in de wieg van onze dochter leggen want dat kostte stroom. Ja, hij was ziekelijk gierig, althans voor anderen. Zelf reed hij als medisch specialist in een patserige auto rond. Pas door zijn liefdeloze omgang met onze dochter ben ik gaan inzien dat hij geestelijk niet spoort. Dat hij net als zijn vader, een kille man, geen gen voor empathie heeft. Mijn dochter is ook mijn drijfveer geweest om te durven denken: ik moet bij hem weg.
Op mijn 34e heb ik een scheiding aangevraagd.
Ik kreeg meteen een dreigbrief van mijn schoonvader: hoe durfde ik? En mijn ex riep onmiddellijk: jij krijgt onze dochter over mijn lijk mee. Het getouwtrek is toen begonnen. De rechter besloot uiteindelijk tot een co-ouderschap. Maar daar legde mijn ex zich niet bij neer. Hij heeft inmiddels zes keer via de rechter geprobeerd mij als incompetente moeder uit de ouderlijke macht te laten zetten. Hij schermt dan met het feit dat ik op mijn 35e weer helemaal ben ingestort en na een jaar ziektewet in de WAO ben beland. Dat werkt tijdens rechtbankzittingen inderdaad niet in mijn voordeel, al is hij er tot nog toe niet in geslaagd haar bij mij weg te halen.
Maar het kost me elke keer weer zoveel negatieve energie om de rechters en de kinderbescherming ervan te overtuigen dat mijn dochter liever bij mij woont dan bij haar vader en zijn nieuwe vrouw, ook al is ze loyaal en blijft ze hopen dat het daar ooit nog eens leuk wordt.
Mijn verhaal dat ik psychisch ben mishandeld, wordt door de rechtbank en kinderbescherming al helemaal niet geloofd. Waar er twee vechten, hebben er twee schuld, zo wordt er geredeneerd. En mijn ex is gewiekst genoeg om zich voorbeeldig te gedragen als dat nodig is.
Ik vind het echt onbegrijpelijk dat je in Nederland de ene rechtszaak na de andere tegen je ex mag aanspannen.
Zo komt er nooit rust. Ik ben soms zo wanhopig dat ik een eind aan mijn leven wil maken. Maar dan heeft hij zijn doel bereikt: mij totaal kapot gekregen.
Dus dan houd ik mezelf maar liever weer voor dat ik beter kan blijven vechten voor mezelf en mijn dochter, want zij is mijn alles. Ik wacht nu op de dag dat zij zelf mag beslissen wat zeer wil. En mocht met dit verhaal één vrouw tot inzicht zijn gekomen, dan zou ik al heel blij zijn.
Geenuitweg.nl
Omdat deskundigen tijdens rechtszaken geen verklaringen willen geven, worden kinderen nog steeds de dupe van slechte omgangsregelingen.
Daarom is Elke van Wageningen uit Groningen een meldpunt begonnen voor ouders die problemen ondervinden met de omgangsregeling voor hun kind.
Op www.geenuitweg.nl kunnen ouders, deskundigen of instanties hun ervaringen melden over haperende omgangsregelingen.
Van Wageningen wil de meldingen, die op www.geenuitweg.nl binnenkomen, bij de politiek onder de aandacht brengen.
Bron: Geen uitweg
Website: StichtingZijweg
https://www.stichtingzijweg.nl/
Interessante site over Stalking, maar ook andere onderdelen komen aan bod.
Boek: destructieve relaties op de schop van Jan Storms
Een destructieve relatie kan iedereen overkomen. Een geestelijke stoornis is niet altijd aan de buitenkant te merken. Destructieve mensen – psychopaten – doen zich meestal mooier voor dan ze zijn. Psychopathie is een diepe geestelijke stoornis, met als hoofdkenmerk: een ernstig verstoord geweten. Psychopathie is wijdverbreid, wordt sterk onderschat en richt grote maatschappelijke schade aan. Destructieve relaties informeert u over wat psychopathie is, hoe je psychopathisch gedrag kunt herkennen, geeft technieken om je ertegen te beschermen en aanwijzingen voor herstel van schade die jij zelf, of iemand in je omgeving, hebt opgelopen. Bijzondere aandacht is er voor kinderen die in een afhankelijkheidsrelatie tot een psychopaat verkeren. Het boek besluit met tips voor hulpverleners en aanbevelingen gericht op preventie.
Psychopatisch gedrag herkennen, je ertegen beschermen en schade herstellen
Jan Storms is leraar in de vedische kennistraditie, de wetenschappelijke en spirituele traditie uit het oude India. Hij spreekt, schrijft, dicht en begeleidt mensen. Hij richt zich vooral op de mogelijkheden tot positieve ontwikkeling van het bewustzijn en maakt daarbij gebruik van de verworvenheden van de moderne en van de vedische psychologie. De aanleiding voor het schrijven van dit boek vormden de ervaringen van hemzelf en anderen met mensen voor wie elke vorm van reële positieve ontwikkeling moeilijk of uitgesloten bleek en de zeer schadelijke impact van hun gedrag op mensen in hun omgeving. www.storms.org
| Destructieve relaties op de schop Psychopathie herkennen en hanteren Door: Jan Storms ISBN: 97890 202 03592 Geïllustreerd Blz.: 248 Paperback |
PETITIE: woonruimte voor slachtoffers van geweldsmisdrijven
PETITIE
Wij Slachtoffers van een geweldsmisdrijf constateren dat wij geen recht hebben op een urgentie om sociale woonruimte in een andere regio te krijgen.
Door het ontstane letsel en het bijbehorende verlies van inkomsten kunnen wij in de vrije sector geen andere woonruimte huren of kopen.
Wij staan daarom met onze rug tegen de muur en worden noodgedwongen (nog) steeds geconfronteerd met de daders.
In gevallen van stalking kan deze daardoor zelfs door blijven gaan omdat het slachtoffer daaraan niet kan ontsnappen.
Wij verzoeken de 2e kamer daarom een wet aan te nemen die het slachtoffers van ernstige geweldsmisdrijven mogelijk maakt om sociale woonruimte te krijgen in een door ons gekozen regio.
Zodat zij weer de kans hebben om een normaal leven op te bouwen zonder steeds geconfronteerd te worden met de daders of de omgeving waarin het misdrijf zich afspeelde.
Dit is mijn verhaal:
Al jaren wordt ik ernstig gestalkt door een psychopaat.
De meest enge en gevaarlijke stalkers zijn de sadistische stalkers. Dit zijn typisch de koelbloedige psychopaten die hun slachtoffer totaal willen domineren. Zij willen het leven van hun slachtoffer volledig beheersen, het slachtoffer vernederen, en de zelfwaardering van het slachtoffer volledig afbreken. Het slachtoffer is meestal iemand die bekend stond als vriendelijk, vrolijk en stabiel, wat precies de reden is waarom hij of zij werd gekozen als slachtoffer. Lichamelijk geweld is bij deze stalkers eerder regel dan uitzondering en heeft tot doel angst en hulpeloosheid op te wekken bij het slachtoffer. Om het slachtoffer op de rand van een emotionele afgrond te brengen kan de sadistische stalker veiligheidsapparatuur uitscha kelen, autoremmen onklaar maken, elektriciteit kortsluiten, enzovoort. De d..d (ik mag het woord hier niet noemen) van het slachtoffer kan het gevolg zijn van zo’n actie van de stalker of van het feit dat de stalker zijn slachtoffer zat is geworden.
Helaas doet de politie, zoals zo vaak in dit soort gevallen, helemaal niets. Meer dan 3 jaar voelen wij ons al niet veilig. Zijn we ook niet veilig. Er is al eens een aanslag op mij en mijn kinderen gepleegd en ik weet dat als hij denkt ermee weg te kunnen komen dan gebeurt dat weer, dit keer misschien met meer succes.
De dader woont hier in de straat. Een contact verbod aanvragen is daarom niet mogelijk. Volgens de rechter is contact onvermijdelijk als je bij elkaar in de straat woont.
We zijn daarom niet veilig, elk moment van de dag houdt hij ons in de gaten.
Ik hoor u denken, waarom verhuis je dan niet?
In eerste instantie dacht ik, ik laat me door jou nie t wegjagen uit het huis waar ik al 18 jaar heel fijn woon en waar ik zo hard voor gewerkt heb. Maar nu na al die tijd wil ik nog maar één ding. Weg, ver van hier, we denken aan vanaf Utrecht tot aan de Belgische grens (dit i.v.m. de scholen van de kinderen). Maar dan moet je wel een huis hebben.
Er is geen gemeente die “zomaar†vrouwen uit een andere regio opneemt. Als ik vertel wat de situatie is zeggen ze zonder uitzondering, wat verschrikkelijk, maar de regels laten het niet toe.
Waarom zijn er geen wetten voor vrouwen als ik. Die zijn er alleen als het je (ex-) partner betreft.
Een blijf van mijn lijf huis zit er dan ook niet in, ook dat is alleen bedoeld voor vrouwen die lastig gevallen worden door een EX.
Bovendien dan moet ik mijn hondjes achterlaten en dat kunnen we niet. Ze zijn deel van ons gezin en hebben ons al die jaren troost geboden, zonder hen hadden we ons nog eenzamer gevoeld. We kunnen ze echt niet missen.
On s huis staat te koop maar in meer dan een jaar tijd heb ik maar 2 kijkers gehad. En dan nog als ik het huis verkoop, waar moeten we heen? Mijn bedrijf is stuk en mijn inkomen is vrijwel nihil.
Ik heb een schadevergoeding aangevraagd bij het schadefonds geweldsmisdrijven en die uitkering is toegezegd. Zodra ik woonruimte heb gevonden krijg ik van het Schadefonds geweldsmisdrijven een uitkering om de verhuiskosten te dekken en de eerste 7 maanden de dubbele woonlasten. Maar ja, dan moet je wel een huis vinden en overal wordt gevraagd om voldoende inkomens gegevens. Je moet al snel 39.000 euro per jaar verdienen om, buiten een gemeente om, een goedkoop huis te kunnen huren.
Als gestalkte vrouw in Nederland sta je er helemaal alleen voor. Probeert de politie in andere gevallen nog de misdaad op te lossen, als het om stalking gaat moet het slachtoffer zelf al het bewijs verzamelen, hetgeen vooral in het geval van een psychopatische stalker, levensge vaarlijk is.
Vraag je de overheid om hulp voor een andere woonplek, dan zijn ze ook al niet thuis. Er is niets geregeld voor mensen die in een andere regio een sociale huurwoning nodig hebben. En zo sta je als gestalkte vrouw met je rug tegen de muur, je moet weg maar je kunt nergens heen.
Er zijn zat mannen die zeggen, trek hier maar in. Maar ik kan geen mannen om me heen verdragen, ook geen vrouwen wat dat betreft. Na meer dan 3 jaar dag en nacht in de gaten gehouden te zijn hebben we vooral rust en privacy nodig.
Dan zijn er nog mannen die de stalker een kopje kleiner willen maken, maar ook dat wil ik niet. Laat de advocaat dat alsjeblieft maar uitzoeken. Ik ben ook erg bang om de ene stalker in te ruilen voor de volgende.
Het enige dat ik wil is weg van hier en nooit meer terugkomen, alle banden, ook die met vrienden en kennissen verbreken en helemaal opnieuw beginnen.
Misschien dat wij ons dan ooit weer veilig zullen voelen. Maa r dat zal veel tijd nodig hebben om te groeien.
Net als het vertrouwen in mensen. Door het posttraumatische stresstoornis dat ik door het stalken heb opgelopen is het vertrouwen in mensen helemaal verdwenen.
Bedankt voor het lezen.
RUST IN DE TENT….
Gelukkig is het al een poosje rust in de tent, wat betreft een Narcistische dochter.
Ze woont niet meer in onze woonplaats en ook haar biologische vader met zijn 2e vrouw zijn uit onze woonplaats vertrokken.
Eerlijk gezegd is dit al heel erg fijn, je hoeft niet meer zo bang te zijn om ze tegen te komen.
Hoelang zullen ze het daar uithouden? Ex heeft hier 4 jaar gewoond en wilde verhuizen vanwege een vete tegen zijn vrouw. Ze was in elkaar geslagen.
Zij is ook niet zo’n lievertje, dus het zal zijn reden wel hebben!!…………….
Mijn NIET-narcistische dochter is héél blij dat deze stoorzenders hier weg zijn.
Opgeruimd staat netjes, zal ik maar zeggen…..